Fakirliğe makyaj!

Ankara’nın sokaklarında bugünlerde hummalı bir faaliyet, göz kamaştıran bir şatafat yarışı var. Duvarlar boyanıyor, yollar jet hızıyla asfaltlanıyor, protokol güzergâhları adeta baştan inşa ediliyor.

Neden mi?

“Küresel güvenlik” masalları anlatan, sınırları kanla çizen NATO’nun büyük efendileri Ankara’ya teşrif edecekmiş.

Onların konforu bozulmasın, arabaları sarsılmasın, gözleri bu memleketin gerçek yüzüne çarpmasın diye devletin kasası ardına kadar açılmış durumda.

Milyonlar, milyarlar havada uçuşuyor; yabancı delegasyonların lüks otel masrafları, koruma orduları, ağırlama şovları için hiçbir masraftan kaçınılmıyor.

Şimdi tam da burada durup, o her zamanki sahte zirvelere ve yüksek mevkilere bakan gözlerimizi aşağıya indirme vakti. Başımızı o ışıltılı protokol salonlarından kaldırıp, tam karşımızdaki insana, halkın “göz hizasındaki” o çıplak gerçeğe bakma vakti.

Soruyorum: NATO Ankara’ya gelecek diye tek bir gecede seferber edilen bu devasa bütçeler, bu ülkenin kendi öz evladı, kendi parya muamelesi gören halkı için neden bulunamıyor?

“Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya!”

derken şair, tam da bugünleri mi anlatıyordu. Kimi zaman “dinsizler” oturdu o koltuklara kazanan onlar oldu; kimi zaman “dindarlar” oturdu yine kazanan onlar oldu. Değişen sadece sömürünün rengi, atan eller oldu ama halkın payına düşen kazık hep aynı kaldı.

Bugün Ankara’nın arka sokaklarında, faturasını ödeyemediği için karanlıkta oturan aileler var mı?

Çocuğunun beslenme çantasına bir parça ekmek, bir kutu süt koyamadığı için içine ağlayan anneler var mı?

Emekli maaşıyla ay sonunu getiremeyip ağlayan ak saçlı amcalar var mı?

Bu halk, kendi vatanında hayat pahalılığının diyetini canıyla, kanıyla, onuruyla öderken sesini duyan var mı?

Onlar için “bütçe yetersiz”, onlar için “kaynaklar kısıtlı”, onlar  “sabır ve şükür” reçeteleri hazır!

Ama elin Amerikalısı, Avrupalısı, küresel sermayenin silah baronları Ankara’ya adım atacak dediğiniz an, kaynaklar bir gecede mantar gibi yerden bitiveriyor.

Kentin makyajı için harcanan o paralar, asgari ücretlinin sofrasından, fındık üreticisinin emeğinden, atanamayan öğretmenin geleceğinden çalınan paralardır.

Bizlere hep yukarıya bakmayı, büyük küresel ittifakların parçası olmakla övünmeyi öğütleyen bu düzen, tam karşımızda duran feryadı kör ediyor.

Kendi insanının derdine sırt çeviren, kendi halkının yoksulluğuna gözünü kapatan bir irade, yabancının önünde kırmızı halı sererek neyin itibarını koruyabilir?

Bir devleti haritada tutmak, salonlarda temsil etmek yetmez; onu adaletle, bütçeyle ve en önemlisi kendi insanına verdiği değerle yaşatmak gerekir. Küresel efendilerin güvenlik duvarlarını tahkim etmek için harcanan her kuruş, bu halkın ekmeğinden koparılan birer lokmadır.

Efendiler:

Biz bu milletin efendisiyiz.

Bize bu yetkiyi veren Atatürk’e ve cumhuriyete teşekkür ederken, anasını alıp giden çiftçinin elletinden öperiz.

Şimdi aynaya bakın ve kendinize sorun:

Bu amansız şatafatın, bu yabancı hayranı savurganlığın sonunda varacağımız yer, kendi insanımızı açlığa ve yalnızlığa mahkûm ettiğimiz o karanlıktan daha mı değerli?

Ya da gerek var mı makyaja.

Gerçek yüzümüzü tertemiz tutup, gerçek yüzümüzle halkın yüzüne çıkacak sosyal, ekonomik, durumu sağlayabilseydik bu makyaja gerek var mıydı?

Tabii ki yoktu.

Eğer küresel silah baronları geliyor diye benim halkım hizmet görüyorsa, en hafif deyimi ile bu halka ihanettir.

Sizlere hesap soracak muhalefet zaten yok.

Eğilip bükülmeden, gerçeğin tam gözünün içine bakarak haykırıyorum: Halkına gelince “yok” diyenlerin, NATO’ya gelince “baş üstüne” çeken bu düzeni meşru değildir.

Gelelim en can yakan meseleye.

2003 – 2024 Dönemi Toplam Faiz Ödemesi: Yaklaşık 560 ila 580 milyar dolar arasındadır. Sadece 2003-2023 yılları arasındaki net nakit faiz gideri resmi kayıtlarda 563 milyar dolar olarak gerçekleşmiştti mi?

Milletin kaynaklarını gereksiz masraflara zayi edersiniz, bu millet daha çok faiz parası öder.

Size bir şey olmaz!

Olan bize olur!

Son 20 yılda 600 milyar $’a yakın para faize gitmiş.

Yazık değil mi?

Severim sizin tasarruf etmediğiniz itibarınızı ve gereksiz makyajınızı.

Doğru yolda olana selam olsun.