Edebiyat hakkında aşağıda sıraladığım 50 maddeyi biliyorsanız, kültür sizsiniz:
Nâzım’ı, Tanpınar’ı, Yaşar Kemal’i tanıyor; Dostoyevski’nin, Camus’nün, Márquez’in cümlelerinde kendinizi buluyorsanız…
Siz sadece okur değil, kültürsünüz.
- Nâzım Hikmet’in “Sevdalı Bulut”u sadece masal değil, özgürlüktür.
- “Tutunamayanlar” sabır değil, yolculuktur.
- “Kürk Mantolu Madonna” aşk değil, yalnızlıktır.
- Tanpınar’ın “Huzur”u, huzursuzluğumuzu anlatır.
- Cemal Süreya’nın “y” harfi bir kaybediştir.
- Sait Faik’in Burgazada’sı hâlâ deniz kokar.
- Yaşar Kemal’in “İnce Memed”i dağ değil, vicdandır.
- Halide Edib kadın değil, direniştir.
- Can Yücel’in küfrü bile inceliktir.
- Aziz Nesin, güldürürken düşündürür.
- Orhan Kemal’in karakterleri hâlâ aramızda yaşar.
- Cahit Sıtkı, “Otuz Beş Yaş”ta hayatın farkındalığını anlatır.
- Yahya Kemal’in “Sessiz Gemi”si, ölümün en zarif tarifidir.
- Necip Fazıl’ın “Çile”si bir felsefedir.
- Ahmet Arif’in “Hasretinden Prangalar Eskittim”i destandır.
- Behçet Necatigil’in evleri, yalnız ruhların haritalarıdır.
- Turgut Uyar’ın “Göğe Bakma Durağı” bir şiir değil, hâl durumudur.
- Orhan Pamuk’un “Benim Adım Kırmızı”sı, bakışın romanıdır.
- Attilâ İlhan, kelimeden silah yapmıştır.
- Refik Halit Karay, hicvin sultanıdır.
- Fuzûlî’nin “Su Kasidesi”, aşkın ilahi hâlidir.
- Şeyh Galip’in “Hüsn ü Aşk”ı, semboller evrenidir.
- Yunus Emre, “Ben gelmedim dava için” diyerek insanlığı anlatmıştır.
- Dede Korkut, Türk hafızasının destanıdır.
- Pir Sultan direniştir, Karacaoğlan halktır.
- Ece Ayhan, yalnızlığın şiiridir.
- Melih Cevdet, su gibi akan dildir.
- Edip Cansever’in “Masa”sı hayattır.
- Namık Kemal, “Vatan”ı yazarak diriltmiştir.
- Reşat Nuri’nin “Çalıkuşu” idealdir, aşk değil.
- Dostoyevski’yi anlamak, insanın karanlık labirentine inmektir.
- Tolstoy’un “Anna Karenina”sı aşk değil, vicdanın trajedisidir.
- Kafka’nın “Dönüşüm”ü sadece Gregor’un değil, çağın çöküşüdür.
- Camus’nün “Yabancı”sı duygusuzluk değil, varoluşun çıplak hâlidir.
- Sartre’ın “Bulantı”sı, özgürlüğün ağırlığını anlatır.
- Gabriel García Márquez’in “Yüzyıllık Yalnızlık”ı, insanlığın büyülü aynasıdır.
- Hemingway, kısa cümlelerle bile bir okyanus yaratır.
- Shakespeare’in kalemi, hâlâ bütün tiyatrolarda yankılanır.
- Victor Hugo’nun “Sefiller”i, adaleti arayan bir duadır.
- George Orwell’in “1984”ü, yazıldığı günden bugüne bir uyarıdır.
- Jane Austen’in romanları, zarafetle kadın zekâsının direnişidir.
- Emily Brontë’nin “Uğultulu Tepeler”i sevginin gölgesidir.
- Albert Camus’nün cümleleri kadar sade, bu kadar derin az şey vardır.
- Oscar Wilde, ironiyi bir sanat hâline getirmiştir.
- Franz Kafka’yı okuyan bilir: Gerçeğin en ürkütücü hâli sıradanlıktır.
- Charles Dickens, yoksulların kalemle intikamını almıştır.
- Paulo Coelho, sade diliyle ruhun kapılarını aralar.
- Haruki Murakami, gerçek ile düşü tek potada eritir.
- Virginia Woolf’un “Kendine Ait Bir Oda”sı hâlâ kadın bilincinin manifestosudur.
- Ve Hemingway’in dediği gibi: “Yazmak, buzdağının görünmeyen kısmını gösterebilmektir.”
Edebiyat sadece okumak değil, hissetmektir.
Bir cümlede kendinizi bulabiliyorsanız, kültür sizsiniz…