Kahvede Konuşulan Memleket Gerçeği

Giresun’da bugün hangi kahveye girseniz, hangi pazara uğrasanız, hangi minibüse binseniz konuşulan konu değişmiyor: Geçim.

Vatandaş artık rakam dinlemekten çok, cebindeki paranın ne kadar sürede eridiğini hesaplıyor. Avrupa’nın en çok çalışan toplumlarından biriyiz ama alın terimizin karşılığını alma konusunda aynı şeyi söylemek zor. Bir Avrupalının altı aylık maaşıyla alabildiği arabayı biz yıllarca çalışsak da almakta zorlanıyoruz. Yurt dışında birkaç bin liraya satılan bir mont burada neredeyse küçük servet değerine ulaşmış durumda.

Pazarda domatesin, yağın, peynirin fiyatına bakan vatandaş artık sadece ihtiyaç kadar alıyor. Eskiden file doldurulurdu, şimdi tane hesabı yapılıyor. Giresun gibi emekli nüfusunun yoğun olduğu şehirlerde bu durum daha ağır hissediliyor. Çünkü birçok evde maaş ay sonuna varmadan tükeniyor.

Gençlerin durumu ise ayrı bir mesele. Üniversite okuyanın aklında artık diploma sonrası iş umudu eskisi kadar güçlü değil. ÖSYM başvurularındaki azalma da bunun işareti sayılıyor. Genç soruyor: “Okuyacağız da ne olacak?”

Eskiden çalışan insan yıllar içinde ev alır, yuva kurar, geleceğe güvenle bakardı. Şimdi düzenli işi olan bile ev sahibi olmayı uzak ihtimal görüyor.

Öte yandan devletin harcamaları da vatandaşın dikkatinden kaçmıyor. Şehir hastaneleri için ödenen yüksek kira bedelleri konuşuluyor, faiz giderlerindeki büyük artış tartışılıyor. Vatandaş doğal olarak şu soruyu soruyor: Bu kadar yük varken tasarruf neden önce tepeden başlamıyor?

Kamuda yapılan harcamalar konuşulurken, halk kendi hayatındaki fedakârlığı devlet yönetiminde de görmek istiyor.

Bir başka tartışma da ayrıcalıklar meselesi. Trafik cezası konusunda bazı kesimlerin fiilen muaf tutulduğu haberleri çıktığında, kuralların herkese eşit uygulanması beklentisi daha güçlü ses buluyor.

Emeklilerin seyyanen zam beklentisi ise milyonlarca insan tarafından dikkatle izleniyor. Çünkü bugün emekli için verilecek her karar doğrudan mutfağa, pazara, ilaca yansıyor.

Karadeniz insanı sabırlıdır, dirayetlidir. Ama sabır da sofradaki eksilmeyi gizlemiyor.

Bugün Giresun’da vatandaş büyük laflardan çok küçük hesapların peşinde: Elektrik faturası nasıl ödenecek, mutfak nasıl dönecek, çocuk nasıl okutulacak?

Memleketin gerçeği artık tam da burada duruyor.