Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu

Haftalardır siz sevgili okurlarıma Giresunspor’un muhteşem yıllarından anılar sunmaya çalıştım.
Bugün sizlere anlatacağım konuya geçmeden önce, yazılarıma gösterdiğiniz ilgiden dolayı çok teşekkür ederim.
Bugün satırlarımda, müzik parçalarında olduğu gibi bir “potpuri” misali, o muhteşem yıllardan bir demet sunmak için yine satırlarımın başındayım.
Giresunspor’un o muhteşem yıllarına doğru uzandıkça yaşadığım duygu dolu anları anlatmaya sözcükler yetmediği gibi, yazmakta bile çok zorlanıyorum.
Tribünleri dolduran, Çotanak armaya gönül veren o yıllardaki taraftarlar sadece Giresun merkezden mi geliyordu?
Merkezin yanı sıra ilçelerden, hatta bazı önemli maçlarda çevre illerden gelen izleyicilere rastlamak mümkün oluyordu.
Özel araçlarıyla gelenleri mi istersiniz, yoksa ilçelerden ve köylerden gelen taraftarları mı?
Giresun’un uzak ilçeleri Şebinkarahisar, Alucra, hatta zaman zaman Çamoluk’tan maç izlemeye gelenlere tanık olmuşumdur.
İlçelerden ve taraftarlardan söz etmeye başlamışken bir anımı aktarmadan geçemeyeceğim.
1970’li yıllarda bir pazar günü Giresunspor’un maçı, Türkiye Birinci Ligi takımlarından Mersin İdmanyurdu ileydi.
Minibüs taşımacılığının köylere yayılmadığı yıllarda, Görele’nin Şalaklı köyünden gelen minibüsçü Sarı Ahmet’i ve beraberindeki taraftarları nasıl anlatmadan geçebilirdim?
Giresunspor, 90 dakikanın sonunda Mersin İdmanyurdu’nu 2-1 yenerek sahadan galibiyetle ayrılmıştı.
İddia ediyorum; maç sonlarında Giresun Stadı’nı dolduran taraftarlar, ilçelerine ve köylerine gitmek için araç bulamaz, kiralık araçlarla giderlerdi.
Ki o fanatik taraftarlar, takımlarını deplasman maçlarında bile yalnız bırakmazlardı.
Zamanın o taraftarları, centilmen oluşlarıyla da dikkat çekerlerdi.
Kendi takımlarını 90 dakika boyunca çılgınca destekleyen Çotanak taraftarlar, takımlarının kendi sahasında puan kaybetmesi durumunda bile centilmence mücadele eden rakip takımı alkışlardı.
Maçları kötü yöneten hakemler ise unutulmaz, protesto edilirdi.
Şimdilik taraftarlara ara verelim ve Çotanak armalı formayı giyen futbolculardan söz edelim.
Profesyonelliği Giresunspor’un Çotanak armalı forması altında tadan Ahmet Ceylan, sol açık olarak gelmiş ancak daha sonraları defansın soluna çekilmiştir.
Başarılı futboluyla futbol otoritelerinin dikkatini çekmiş ve İstanbul’un güçlü takımlarından Galatasaray’a transfer olmuştur.
Galatasaray’dan transfer edilen Sarı Cüneyt (Tanman), kısa bir süre sonra eski takımı Galatasaray’a dönmüştür.
Yine Giresunspor forması altında üne kavuşan stoper Sarı Güngör (Tekin), tatlı sert futboluyla Giresunspor taraftarının gönlünde taht kurmuştur.
Sarı Güngör, başarılı futbolunun ödülünü önce Galatasaray’a, daha sonra İngiltere liglerine transfer olarak almıştır.
Bir de o yılların spor yazarları vardı ki onlar da adeta Giresunspor’un fanatikleri gibiydi.
Örneğin, zamanın ünlü spor yazarları Necmi Tanyolaç ve Halit Kıvanç’a Giresunspor maçlarında rastlamak mümkün olurdu.
“GİRESUNSPOR’UN O VAZGEÇİLMEZ ANILARI YOK MU?”
2