Bir Görele Efendisi Fikret Ak’ın ardından

Dünyamızda yaşadığı yerlerde iz bırakan, toplum tarafından kabul görmüş, sevilen insanlar vardır. Her ne kadar günümüzde “rol model” dediğimiz simalar önemli ölçüde azalsa da var olanlar yüreğimizde güzel izler bırakıyor. Bir diyara anlam katan insanlara selam olsun!
İlçemiz Görele’de yaşamış Fikret Ak bu insanlardan biridir. Geçtiğimiz günlerde aramızdan 74 yaşında cismen ayrılan 60 yıllık komşuluk bağımız olan abimiz fotoğrafçı olarak bilinir. Evet, baba mesleğini devam ettirmiştir. Ancak abimiz çok daha fazlasıdır. Her şeyden önce örnek bir insan, emekli bir öğretmen, eğitim neferi, aynı zamanda da yakın dostu Ahmet Kaçar felsefesini teneffüs etmiş bir düşünce adamıdır. Yabana atılmayacak kadar nükteleri yadigâr kalmıştır insanlığa.
Çektiği fotoğraflar ile Görele’nin penceresini tüm dünyaya açmış bir gönül ehlidir. Hiçbir beklenti için de olmadan ilçenin kültür elçiliğini yapan. Barometresi ile günlük hava durumu bildiren, balık, fındık fiyatlarını günlük borsa gibi ilan eden, düğün-dernek-cenaze haber yapan ve çarşıyı karış-karış keserek fotoğraflayan hatta nöbetçi eczaneyi bile yazan güzel bir kalbin sahibidir.
Herkesin güzel hatıraları mutlaka vardır Onunla. Babadan kalma küçücük fotoğrafçı dükkânın da sürekli bir hareket olur. Halende öyledir. Birinde dükkâna ziyarete gelenlerden bir dostu şöyle başlar kelama:
– Fikret çayların parasını ben vericem bu sefer.
– Hay-hay memnuniyetle
der Fikret abi ve cebinden para çıkartıp
– Al bu parayı sen ver, senin dediğin olsun.
***
Nerede ise görüşmediğimiz gün olmuyordu. Birinde telefonla aradı:
– Uğur neredesin?
– Çarşıdayım abi
– İşin yoksa yanıma gel durum fena
“Hayırdır abi “ dahi dedirtmeden pat telefon kapandı. Telaşla, çabucak gidip dükkâna girdim.
– Abi ne oldu iyi misin?
– Tabi ki de iyiyim
– Ne oldu abi?
– Fikret az bir yere gidecek ( eve ) fotoğraf makinası çok sıkıldı, çalışmaz ise fena oluyor bu gün, sen onu çarşıda biraz gezdir.
– Fotoğrafta çekeyim mi?
– Tabi! Poz sıkıntısı yok istediğin kadar çek.

Bu denli güzel ve renkli bir kimlikti Fikret abimiz. Ölüme elbette sözümüz olamaz. Ama iyi insanların kıtlaştığı asrımızda insan böyle değerlerin göçü ile sarsılıyor. O’nu paylaştım, bilinsin istedim ve yaşadığınız coğrafyadaki insan güzellerini daha çok sevin. Özellikle yaşarken sevginizi gösterin. Mutlaka vefat sonrası da vazifelerimiz olacaktır. Vefat sonrası yapılan birçok şeyin kıymeti olmuyor ne yazık ki. Dahası birazda sahtelik kokuyor.
Ayrıca aileniz, yakınlarınız, sevdikleriniz vb. mutlaka halen nefes alabiliyorken sevdiklerinize hiç yüksünmeden sevdiğiniz söyleyin. Belli etmeyin, söyleyin ki içinize mızrak gibi keşkeler saplanmasın.
Selam ve dua ile